![Sarkazm ;)](images/smilies/xicon_e_wink.gif.pagespeed.ic.0ufZRsAFqo.png)
O. Klimuszko zalecał , aby nie gotować ziół, ponieważ nawet krótkotrwałe gotowanie powoduje utratę zawartych w nich cennych składników
Twierdził ,że najlepsze efekty w stosowaniu ziół uzyska się zalewając mieszanki ziołowe wrzątkiem i zostawiając je pod przykryciem (nakryć ściereczką ) na trzy godziny. Następnie radził aby miksturkę lekko podgrzać i wypić.
Co ciekawe Klimuszko, zalecał stosowanie ziół w wieloskładnikowych mieszankach, twierdząc, że picie herbatek z jednego zioła nie ma żadnego lub większego działania leczniczego, a przy długotrwałym stosowaniu może przynieść więcej szkody niż pożytku.
Recepty O. Klimuszko zawierają zazwyczaj nieparzystą ilość ziół w mieszance .
Klimuszko twierdził, że picie przez dłuższy czas herbatki z mięty lub z piołunu może uszkadzać wątrobę oraz błonę śluzową żołądka,farmacja nie potwierdza tych doniesień.
"Ziół poza korą i korzeniami nie wolno gotować, bo przez gotowanie zmniejszają swą siłę leczniczą, tracą bowiem witaminę C, olejki eteryczne oraz inne potrzebne substancje."
Ojciec Andrzej w swej książce zaleca dokonanie przerw w długotrwałych terapiach ziołowych :
"Otóż po wypiciu całego zestawu ziół należy zrobić przerwę na 7 dni i zacząć pić taki sam zestaw, po skończeniu drugiego zestawu, przerwać na 12 dni i wypić trzeci zestaw jako porcję profilaktyczną."
O sposobie przyrządzania i picia pisze miedzy innymi :
"Zioła za każdym razem zaparzać świeże, nie wolno ich słodzić, ani duszkiem wypijać, lecz powoli, spokojnie, z wiarą w ich skuteczność."
"W czasie leczenia ziołami, często w czwartym lub piątym dniu może nastąpić pogorszenie, a nawet ból. Nie trzeba się tego bać i nie przerywać kuracji, gdyż jest to reakcja świadcząca, iż coś się w naszym organizmie dzieje, kuracja postępuje prawidłowo, a za parę dni ból przeminie bezpowrotnie."
Ilość.
Ojciec Klimuszko zaleca stosowanie "kopiastej łyżki stołowej" mieszanki ziół na jedną szklankę wody. Ilość ta jest podobna lub wręcz identyczna do zalecanej przez innych znanych zielarzy.
Recepty "wątrobowe".
Ostre zapalenie wątroby.
Po 50g.
1. Ziele rdestu ptasiego (Hb. Polygoni avicul.)
2. Ziele krwawnika (Hb. Millefolii)
3. Ziele dziurawca (Hb. Hyperici)
4. Liść mięty pieprzowej (Fol. Menthae piper.)
5. Liść bobrka (Fol. Menyanthidis)
6. Liść jeżyny (Fol. Rubi frutic.)
7. Kora kruszyny (Cort. Frangulae)
8. Korzeń mniszka lekarskiego (Rd. Taraxaci)
9. Koszyczki rumianku (Anth. Chamomillae)
10. Kłącze perzu (Rhiz. Agropyri)
11. Owoc róży (Fr. Rosae)
Pić 3 razy dziennie po szklance, 20 minut przed posiłkiem.
Marskość wątroby
Po 50 g.
1. Kwiatostan kocanki (Infl. Helichrysi)
2. Liść pokrzywy (Fol. Urticae)
3. Kłącze perzu ( Rhiz. Agropyri)
4. Korzeń mniszka lekarskiego (Rd. Taraxaci)
5. Ziele drapacza (Hb. Cnici bened.)
6. Korzeń omanu (Rd. Inulae)
7. Liść borówki czernicy (Fol. Myrtillii)
8. Liść melisy (Fol. Melissae)
9. Korzeń cykorii (Rd. Cichorii)
10. Liść brzozy (Fol. Betulae)
11. Kora kruszyny (Cort. Frangulae)
Pić jak wyżej. Gdyby okazało się, że 3 szklanki na dzień to za dużo, ograniczyć do 2 szklanek lub 3 razy po pół szklanki. Przy ostrych bólach ulgę przynosi lekkie ogrzewanie wątroby np. poduszką elektryczną.
Kamica żółciowa
Po 50 g.
1. Kwiatostan kocanki (Infl. Helichrysi)
2. Ziele rdestu ptasiego (Hb. Polygoni avicul.)
3. Liść bobrka (Hb. Menyanthidis)
4. Liść mięty pieprzowej (Fol. Menthae piper.)
5. Ziele dziurawca (Hb. Hyperici)
6. Ziele krwawnika (Hb. Millefolii)
7. Ziele glistnika (Hb. Chelidonii)
8. Korzeń mniszka lekarskiego (Rd. Taraxaci)
9. Kora kruszyny (Cort. Frangulae)
10. Kłącze perzu (Rhiz. Agropyri)
11. Ziele drapacza (Hb. Cnici bened.)
Pić 3 razy dziennie po szklance, 20 minut przed posiłkiem. Codziennie przed spaniem pić łyżeczkę surowej oliwy z oliwek, zaraz po tym zmieszać z oliwą sok z całej cytryny i wypić. Praktykować tak przez 9 dni. W ten sposób przyśpiesza się rozkruszanie kamieni woreczka żółciowego. Przez cały czas leczenia unikać tłuszczów zwierzęcych i pokarmów wzdymających.
Zródło:"Wróćmy do ziół leczniczych", Człowiek i Natura 1/92 ,Wydawnictwa MOST i RYTM, Warszawa 1992 rok (napisana z pomocą i współpracą dr farmacji Edwardem Wawrzyniakiem)